Blog papa Charel; ouder worden

Op mijn zevenentwintigste kreeg ik een soort vervroegde midlifecrisis.
Na wat onderzoek gedaan te hebben vond ik de term ‘quarterlife crisis’, maar het bleef een crisis, zo hield Google mij voor. Ik had nog weinig bereikt, buiten feestvieren en luieren, allebei dingen waar ik enorm goed in ben.
Ik heb altijd geloofd dat het leven niet bedoeld is om veertig jaar alleen maar te werken, waarna je eindelijk mag gaan ‘genieten’. Vervolgens ben je twee dagen met pensioen en word je door een bus overreden. Hoewel ik nog steeds heilig geloof in ‘elke dag kan je laatste zijn’, kreeg ik in die periode toch een soort spijt. Nooit een serieuze relatie gehad, nooit een echte opleiding afgemaakt, tijdje als DJ aan de weg getimmerd toen nog niet elk jongetje van dertien dacht dat hij Tiësto was, maar nooit echt ergens vol voor gegaan. Zelfs nooit op mezelf gewoond. Dat laatste was snel verholpen, dus dat was 1-0. Na bijna een jaar alleen gewoond te hebben, kwam ik Kim tegen en zonder klef te willen zijn: dat was meteen 2-0, 3-0, 4-0 en 5-0. Binnen anderhalf jaar stond ik dus ineens voor op de Charel van zevenentwintig, goed bezig dus.
In de tijd van crisis, om het maar bij die term te houden, begon ik aan veel dingen te twijfelen, maar vooral aan de vraag of ik nou daadwerkelijk kinderen wilde. Ik was vijfentwintig toen mijn neefje Robin geboren werd, heb zijn eerste tweeënhalf jaar van heel dichtbij meegemaakt en net toen ik het huis uit was, werd mijn nichtje Mara geboren. Inmiddels is nummer drie genaamd Esmee al twee jaar oud.
Ik was door de tijd met Robin er van overtuigd geraakt dat ik echt graag kinderen wilde, maar als je een bepaalde leeftijd nadert, kan het alle kanten op gaan. Ook al kun je als man tot aan je dood kinderen verwekken, toch hebben ook wij een soort biologische eierwekker. En die ging nadrukkelijk af.
Want wat nou als ik eindelijk de liefde van mijn leven tegen zou komen, maar zij zou zeven jaar ouder zijn? Vijfendertig is toch wel een leeftijd waarop je langzaamaan de serieuze kant van de zaak moet gaan bekijken, wil ik ze wel of wil ik ze niet.
Het kan zomaar twee jaar duren voordat je zwanger bent. Maar je moet elkaar natuurlijk eerst leren kennen, weten of je met elkaar door wilt. In het geval van een zeven jaar oudere vrouw, werd dat best een benauwde gedachte. Dump ik haar dan omdat ik kinderen wil of ga ik voor de liefde van mijn leven, maar dan zonder nageslacht?
Ik denk dat ik toen voor de liefde zou zijn gegaan als de situatie zich op die manier had aangediend. Gelukkig werd mijn angst juist naar het positieve omgedraaid, want Kim is zeven jaar jonger dan ik ben. Probleem opgelost.
Ik ben inmiddels nog twee keer verhuisd, we hebben samen een huis gekocht en het is gelukt om een gezond en vrolijk kereltje op de wereld te zetten.
Als ik zes jaar geleden had geweten wat een impact dat zou hebben, was ik waarschijnlijk van crisis naar depressie geschoten bij de gedachte dat misschien nooit mee te maken.
Want hoe ik soms ook kan balen van de dagelijkse beslommeringen of iets dergelijks, als ik thuiskom en hij lacht naar me met de meest ontwapenende lach die je ooit hebt gezien, is alles goed.
Niet dat ik recht heb om ontevreden te zijn over iets hoor, ik heb een vast inkomen met daarbij nog wat projecten die ook hier en daar de huishoudpot vullen, mijn vriendin heeft een vaste baan in de zorg (ook al uniek tegenwoordig), wij en de mensen om ons heen zijn gezond, kortom: ons leven is zorgelozer dan dat van menig ander.
En dat besef ik me maar al te goed als ik een gezond kind op mijn schoot heb zitten dat kraait van plezier als zijn mama tegen hem praat.
Vijf jaar geleden vond ik ouder worden vreselijk, nu staat het woord ‘ouder’ in een heel andere context. Ik ben zes jaar ouder dan toen, maar pas een paar maanden écht ouder. Samen voeden Kim en ik onze zoon op, we zijn dus allebei ouder geworden, de ouders van Lennon.

Gerelateerde berichten
Blog Papa Charel
Blog papa Charel; tijd voor jezelf

Tijd voor jezelf...een kostbaar kleinood waar je meestal geen tijd voor hebt 🙂

Blog Papa Charel
Blog papa Charel; slechts op bezoek

Deze keer vertelt papa Charel hoe hij het kraambezoek heeft geregeld.

Blog Papa Charel
Blog papa Charel; Kleine lettertjes

Als je een kind hebt lijkt het wel of dingen harder binnenkomen.

Marlene
Blog Marlene

Marlene Rooseman vertelt ons, met de nodige humor en zelfspot,  hoe het is om net moeder te zijn.

Blog Papa Charel
Blog papa Charel; Babyboom

Is zwanger worden besmettelijk vraagt Charel zich af

Meer lezen in de categorie

Interessant? Deel dit bericht

Lekker en gezond eten tijdens je zwangerschap.
Niet alleen voor jezelf, ook voor je nog ongeboren kindje.

Met een zelfverzekerd gevoel bevallen?
In deze cursussen antwoorden op al jouw vragen.

Leer alle signalen van je baby kennen.
Én hoe je hier het beste op kunt reageren.